Zerdüştlük (Ateşetaparlık) nedir? zerdüştler neye tapar? » E-Kütüphane

Zerdüştlük (Ateşetaparlık) nedir? zerdüştler neye tapar?


Ateşetaparlık (Zerdüştlük) çok eski bölgesel, sınırlı bir dindir. Bu din İ.Ö. 2 bin ile bin yılları arasında Güneybatı Asya veya bazı araştırmacılara göre, Orta Asya’da doğdu ve Kafkas ötesi bölgenin doğu kesiminde de yayıldı. Ateşetaparlığın kurucusu olarak efsanevi peygamber Zerdüşt kabul edilir.

Bu dinin en önemli özelliği, açıkça ifade edilen iyilikle kötülüğün karşılıklı savaşımı düşüncesi olan ikiliktir (düalizm). Zerdüştîlik, “temizleyici güç” olarak nitelenen ateşe tapmayı buyurur. Ölen Ateşetaparların cesetleri özel “susma kuyuları”na gömülür. Toprak ve ateş ölü bedenleri lekelediğinden, ateşetaparlar, insan bedenlerinin toprağa veya ateşe verilmesinin uygun olmadığını söylerler. Onlar, ruhun ölümsüzlüğüne, öte dünyaya (ahret) ve dünyanın sonunun geleceğine inanırlar. Zerdüştiliğin kutsal kitabı Zend Avesta’dır. VII. yüzyılda Güneybatı ve Orta Asya’nın Araplar tarafından fethinden sonra, Ateşetaparlığm konumu ciddi şekilde sarsıldı, bir süre sonra da bu coğrafyadaki varlığı neredeyse bütünüyle sona erdi. Ateşetaparlardan büyük bir grup kendi topraklarından göçerek Hindistan’a sığındı. Hint Ateşetaparlarına Parslar deniyor. Ateşetaparlık, günümüze gelinceye dek önemli değişikliklere uğradı ve tektanrılı eğilimler bu dinde gözle görülür derecede güçlendi.

İnanç anlayışı içine Ateşetaparlığa özgü düşüncelerle birlikte, Hristiyan ve İslami öğelerin de girdiği Yezidi mezhebi, Ateşetaparlıkla birleşmiştir. Yezidiler, Ateşetaparlar gibi ikilikçi (düalist) olmakla birlikte, sadece iyilik ilkesine inanmakla kalmaz, kötülüğü de tavus kuşu (Melek Tavus) olarak betimlerler. Bunlarla bağlantılı olarak, Yezidi mezhebini “Şeytaniler” ya da “Şeytana tapanlar” sayan kimi Müslüman ve Hristiyan grupların, Yezidilere karşı önyargılı davrandıkları görülmektedir.

 
   

0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.